Η επενδυτική απάτη έχει πολλές μορφές: υποτιθέμενες προθεσμιακές καταθέσεις ή λογαριασμοί ταμιευτηρίου με εντυπωσιακά υψηλά επιτόκια, συμμετοχές σε επιχειρήσεις ή έργα που δεν υπάρχουν με αυτή τη μορφή, προχρηματιστηριακές μετοχές, σχήματα με πολύτιμα μέταλλα ή ακίνητα, καθώς και πυραμιδικά συστήματα, στα οποία οι αποδόσεις προέρχονται από τα χρήματα νέων επενδυτών. Η επαφή συχνά δημιουργείται μέσω ιστοσελίδων σύγκρισης, διαφημίσεων, τηλεφωνικών κλήσεων ή συστάσεων από τον κύκλο γνωστών.
Οι πάροχοι εμφανίζονται επαγγελματικά, χρησιμοποιούν έντυπα υψηλής ποιότητας και εν μέρει ονόματα που μοιάζουν με εκείνα γνωστών ιδρυμάτων. Στην αρχή καταβάλλονται ενίοτε μικρότερα ποσά, ώστε να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη. Ότι κάτι δεν πάει καλά φαίνεται συχνά μόνο όταν οι τόκοι δεν καταβάλλονται, όταν μια καταγγελία δεν διεκπεραιώνεται ή όταν ο πάροχος δεν είναι πια προσβάσιμος.
Όποιος σχεδίασε την επένδυση συνήθως δεν είναι προσιτός για τους θιγόμενους ή εδρεύει στο εξωτερικό· η ικανοποίηση αξιώσεων απευθείας κατά των προσώπων αυτών είναι γι' αυτό συχνά δυσχερής. Ένας νομικός έλεγχος στρέφει επομένως το βλέμμα και σε άλλους εμπλεκόμενους – όπως διαμεσολαβητές, δικαιούχους λογαριασμών ή παρόχους υπηρεσιών πληρωμών. Ποιες αξιώσεις υφίστανται πράγματι εξαρτάται από τις περιστάσεις της κάθε περίπτωσης.