Beleggingsfraude heeft veel vormen: zogenaamd spaar- of daggeldbeleggingen met opvallend hoge rentes, deelnames in bedrijven of projecten die niet bestaan, pre-IPO aandelen, edelmetaal- of vastgoedmodellen, en piramidespelen waarbij uitkeringen uit het geld van nieuwe beleggers komen. Contact ontstaat vaak via vergelijkingssites, advertenties, telefoontjes of tips van kennissen.
De aanbieders presenteren zich professioneel, gebruiken hoogwaardige documenten en soms namen die lijken op die van bekende instituten. In het begin worden soms kleinere bedragen uitgekeerd om vertrouwen te wekken. Dat er iets niet klopt, merk je vaak pas wanneer de rente uitblijft, een opzegging niet wordt verwerkt of de aanbieder niet meer bereikbaar is.
Wie de investering heeft opgezet, is voor de slachtoffers meestal niet te pakken of zit in het buitenland; een rechtstreekse actie tegen deze personen is daarom vaak lastig. Een juridische check kijkt ook naar andere betrokkenen – zoals tussenpersonen, rekeninghouders of betalingsdienstverleners. Welke rechten er daadwerkelijk zijn, hangt af van de omstandigheden van het individuele geval.